Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) estis franclingva filozofo, kiu profunde modifis nian modernan konceptaron. Li enkondukis tute novan aliron por diversaj aspektoj de la homaj socioj, interalie pri pedagogio, pri demokratio, pri la deveno de la homaro, pri antropologiaj demandoj, pri la rilato inter racio kaj sento, ktp. La plej grava malkovro de tiu aŭtoro estas la ekzisto de paradoksoj en la homa socio, danke al kiuj li proponas revolucian metodon por kompreni la situacion de la homaro. La prelego aparte konsideros la uzon de tiuj ideoj por la studo de la lingvoj kaj de la politikaj sistemoj tra eseo, kiun Rousseau verkis pri tiu temo (Essai sur l'origine des langues). Kiel Rousseau pritraktis la devenon de la lingvoj? Kiel li konsideras la evoluon de la lingvoj? Kio estas la paradoksa rilato inter la lingvo kaj la socia vivo? Kial tiu rilato malsimpligas la politikan vivon en la homaj socioj?