En la ĉi-jara kongresurbo Brno troviĝas la Tugendhat-Vilao, konstruaĵo desegnita de la arĥitekto Mies van der Rohe. La triopo Mies, Gropius kaj Le Corbusier estas konsiderataj la plej gravaj pioniroj de modernismo en la arĥitekturo post la unua mondmilito. Tiu kurento fluis al la brutalismo, kies apogeo okazis inter la 1950-aj kaj 1970-aj jaroj sub la ĉefinfluo de Le Corbusier. Komuna trajto de multaj brutalismaj projektoj (kiel "Plan Voisin") aŭ finfaritaj konstruaĵoj estas la koncentriĝo de multe da homoj en grandega kaj anonimiga strukturo konsistanta el similaj aŭ eĉ identaj loĝunuoj. Kiel tia medio influas la homan konduton kaj sociologion? Por respondi al tio John Calhoun komencis en 1947 serion da studoj, en kiuj li eksponis ratojn aŭ musojn al similaj vivkondiĉoj. Li konstruis plurajn “musuniversojn”, nome brutalismajn nubskrapulojn je musa skalo, en kiuj li observadis plurmilajn loĝantojn dum pluraj jaroj. La prelego prezentas liajn konstatojn pri rompiĝo de sociaj strukturoj en la musuniversoj kaj komparas ilin al similaj spertoj pri homoj.