Kvantuma interplektiteco priskribas la dependiĝon inter la kvantumaj statoj de pluraj partikloj, eĉ se tiuj ĉi troviĝas longe for unu de la aliaj. Tiu fenomeno impresas paradoksa, ĉar unuavide ĝi ŝajnas permesi interŝanĝon de informoj pli rapidan ol la rapideco de la lumo. Tial la koncepto de interplektiteco tiom malplaĉis al Ejnŝtejno, Podolski kaj Rosen (EPR), ke ili en 1935 verkis artikolon celantan malmunti la mistifikon kaj deklari la kvantuman meĥanikon nekompleta priskribo de la realo. Tamen EPR malpravis, kiel definitive montris Alain Aspect en 1982 per inĝenia eksperimento, por kiu li ricevis la Nobelpremion en 2022. En tiu ĉi prelego mi klarigas pri kio temas, kaj mi rilatas la kvantuman interplektitecon al nuntempaj studoj de kvantuma komputiko kaj al mia propra esplorfako, kiu estas kvantumaj kampteorioj en du dimensioj.