Promenante tra la kongresurbo, vi trovos la straton de Alain de Lille, fama mezepoka filozofo kaj teologo naskiĝinta en tiu ĉi urbo. Alanus Magnus (Alano la Granda) estis nomata tiu ĉi viro, kiu influis siatempan eŭropan kulturon kaj literaturon per siaj latinlingvaj verkoj. Li estis konata kiel mistikulo, kritikanta la tiam regantan skolastikan filozofion. Lia propra filozofio kombinis aristotelecan logikon kun novplatonismo. Multe legitaj kaj tradukitaj estis liaj lernolibroj kaj traktaĵoj pri teologio spekulacia, morala kaj praktika – konserviĝis kaj poste print-eldoniĝis (interalie en la eminenta patrologia kolekto) dudeko da liaj verkoj (i. a. "Ars Praedicandi" kaj "Anticlaudianus"). Inter ili troviĝas unu daŭre aktuala, "De planctu naturae" ("Pri plendo de la naturo"), verkita en dialoga prozimetro laŭ la ekzemplo de romia filozofo Boëthius. Ĝi esploras la rolon de la naturo en la homa mondo en dialogo serĉanta ekvilibron inter scienco kaj religio, inter homaj antaŭjuĝoj kaj sociaj kliŝoj unuflanke kaj la sindefendanta naturo aliflanke. Ni aŭskultu demandojn de Alano kaj respondojn de la naturo pri amo kaj malamo, toleremo, avareco, envio, ĉasteco, humileco, defioj kaj pri multaj aliaj, ĉiam aktualaj valoroj.