Dissolviĝo de diversaj kemiaĵoj en akvo ŝanĝas draste la ekvilibran koncentritecon de hidronio kaj hidroksio (hidrolizo). Rezulte de la homa transforma agado, la atmosfero de nia planedo ricevas jam de jarcento ege grandan kvanton da gasoj, kies hidrolizo plialtigas la koncentritecon de hidronio, t.e., acidigas la akvoamasojn de la planedo. Unue, la fenomeno de acida pluvo estis identigita kiel rezulto de plikoncentriĝo de sulfura kaj nitrogena dioksidoj en la atmosfero, kies konsekvenco estis acidaj pluvo kaj neĝo. Per decidaj agadoj celantaj malpliigi emisiojn de tiuj gasoj, la problemo de acida pluvo estis sukcese regata, almenaŭ en Eŭropo kaj Norda Ameriko. Poste, eĉ pli danĝera evoluo iĝis observebla: pliacidigo de oceana akvo pro dissolviĝo de ĉiam pligrandiĝanta kvanto da karba dioksido el la atmosfero. La sekvoj de tiu pliacidiĝo estas katastrofaj por pluraj marestaĵoj kaj ankoraŭ mankas sufiĉe seriozaj agoj fare de la internacia komunumo por celi al solvo de tiu ĉi prema problemo.