Eĉ se tio povas soni strange, la homaro konas pli pri la kosma spaco ol pri la fundo de la oceanoj. Pli ol du trionoj el la tera surfaco estas kovritaj je akvo. Kaj tiu grandega parto de la terglobo iĝas pli kaj pli strategie grava. Estas pluraj kialoj, ekzemple naturmediaj, arkehologiaj, rilataj al ekspluato de la naturaj rimedoj, industriaj, militaj, ktp. Des pli la homa interesiĝo pri la subakva mondo plialtiĝis, ju pli sciencaj kaj teknikaj eltrovoj estis bezonataj por efike labori en tiu medio.

La unua roboto kiu eniris la akvon estis plene kontrolita de la homo. Tiaj robotoj estas nuntempe ofte rutine uzitaj en petrolindustriaj medioj. Homa piloto enŝipe kontrolas la roboton per longa kablo (ĝi povas esti êc plurkilometran longan!). La roboto estas ekipita per sensoroj – kameraoj kaj eĥosondiloj, kies datumoj estas alirebla de la piloto kiu tiel decidas la movojn de la roboto.

Estas klare ke tiu aliro havas multajn limojn: la kosto de la ŝipo, de la homa piloto, la malhelpo de la kablo, la plena senkonscieco kaj senreagopovo de la roboto, la maleblo aliri specifajn lokojn (ekzemple subglaciajn). Nova generacio de subakvaj robotoj estis elpensita, havante apartan econ: la memregecon. Estas tamen multaj niveloj de memregeco. Memregeco ne estas sinonimo de konscio, inteligento aŭ decidokapablo. Ĉiu donas apartan nuancon, apartan kapablon. La unuaj memregaj robotoj simple kapablis naĝi laŭ home antaŭdifinita kaj antaŭplanita vojo.

La nuna esplorado male celas daŭran memregecon, kapablon por la roboto konstrui mem planon el altnivelpriskribita misio, kapablon adapti kaj ŝanĝi tiun planon laŭnecese, kapablon konscii pri siaj kapabloj kaj mastrumi laŭeble fiaskojn kaj difektiĝojn.

La tuta artikolo, kaj kompreneble la prezentaĵo, referencos ankaŭ al pluraj projektoj en kiu la aŭtoro estis mem envolvita, financitaj el europuniaj fontoj kaj defendministerioj brita kaj kanada. .