La fonto de tuta vivo sur la Tero estas <1% de lumo de la Suno, kiu atingas la Teron. Tiu lumo estas uzata por fotosintezo, la baza proceso de la vivo. Krom en kreado de vivo, la lumo de la Suno havas gravan rolon en kemio de atmosfero. Radi-induktitaj fotokemiaj reakcioj de elsenditaj malpurigaĵoj kondukas al la apero de kelkaj sekundaraj malpurigaĵoj en la atmosfero. La plej kona aspekto estas kreado de fotonebulo. La ĉefaj ingrediencojn de fotonebulo estas ozono (O₃), peroksiacetilnitrato (PAN), hidroksiradikaloj (OH) kaj multaj nitrogenaj komponaĵoj (NO, NO₂, HONO, HNO₃, N₂O₅). Aliaj organikaj malpurigaĵoj, kiel policiklaj aromaj hidrokarbidoj, estas submetitaj al fotokemiaj reakcioj, kaj ĉi tio estas la maniero forigi ilin el la atmosfero.

Sekundareaj aerosoloj ankoraŭ formiĝas el tiaj gasaj reagoj en la atmosfero, kiuj kaŭzas malkreskon de videbleco, t.e. la apero de nebuleto de malsamaj koloroj depende de la grandeco de partikuloj. Pro siaj malgrandaj dimensioj, ili povas atingi la spiran sistemon de homo kaj prezenti danĝeron por homa sano. Fotokemiaj reakcioj de klorumintaj hidrokarbidoj en la stratosfero estas la kaŭzo de pliigita ozonputriĝo, ĉefe en la polusregionoj ĉe la transiro el vintro al printempo (la tielnomita “ozona truo”).