UEA?La vera aspekto de la retejo ne povas por esti korekte rigardata per via retumilo.
"Ni reprenu pedagogion" celas enkonduki kritikajn pripensojn, ideojn kaj spertojn en la pedagogia-eduka, kultura kaj scienca kampojn por kontribui al nova scienco de lernado kaj personeco per nova aliro bazita sur la biologia kaj socia dialektiko, kiun en nia sperto kaj esploro ni difinas kiel “NeŭroPedagogio”.
Ĉi tiu nova scienco de edukado kaj de personeco estas karakterizita per aliro jam identigita kiel necesa kaj praktikata tiutempe (sed tiam sen difini ĝin neŭropedagogio) kaj per Maria Montessori rilate al infanoj enfermitaj en mensaj malsanulejoj, kaj de Antonietta Bernardoni rilate al la resanigo de la tiel nomata " mensa malsano ".
Du kuracistinoj, esploristinoj kaj sciencistinoj, kies aliro celis ne nur " malkonstrui medikaligon, kiu fariĝas sufoka nuntempe ĉar la psikologoj volas respondi al ĉiuj problemoj, ankaŭ al tiuj de eduka naturo", kiel atentigas Grazia Honegger Fresco (Montesora pedagogistino, kiu mortis en 2020), sed ankaŭ por reliefigi la gravecon de la ĉirkaŭa medio, mobilizita ekzemple de Antonietta Bernardoni per la Asembleoj de "Popola Terapia Agado" (la nunaj Asembleoj de Reciproka kaj Daŭra Edukado).
Nuntempe, tamen, la amasa invado de la eduka kaj socia sfero fare de la psikologio, reduktante la pedagogiajn sciencojn al "servistinoj de la psikologio" kiam ne tute forigitaj, preparas la kulturan terenon – socian kaj lernejan – al kulturo de suspekto kaj perturbo, kiu, por la unua malfacileco vivi, kreski, lerni aŭ kompreni, trovas respondon en la klinika-diagnoza praktiko de "psikologiaj" intervenoj kaj en la hontindaj kaj kontraŭsciencaj inteligentecmezuraj testoj (IQ), ( O.Sacks ) ignorante la "disdonitan inteligentecon” – en la tuta korpo kaj ekster ĝi – krea kaj subtena de la ĉirkaŭa eduka mondo. Forpreni respondecon kaj medikaligi estas pli komforte: diagnozo, receptoj, drogoj, psikologo kaj la knabo fragmentiĝis inter diversaj fakuloj. Kiom da infanoj estas deklaritaj disleksikaj aŭ disgrafiaj ĉe la unuaj necertecoj, ĉe renversitaj literoj, sen doni al ili adekvatan manieron kaj pli da tempo por solvi konfuzajn perceptojn, kiujn la instruisto devas klarigi per la multaj rimedoj, kiujn sugestas la pedagogio. (Grazia Honegger Frescol)
Neŭropedagogia esplorado ne esploras supozeblajn ŝanĝojn de supozeblaj psikaj strukturoj, sed rakontas – en antropoevolua, scienca, morala, spirita kaj politika senco – la historion de la cerbo, kiu enprofundigas la radikojn de sia inteligenteco en la periferio de la korpo, t.e. kie la sensorganoj renkontas la periferion de la ekstera mondo: la inteligenteco aŭ la malinteligenteco de la ekstera eduka medio, en kiu ĉi tiu cerbo estas mergita. Ni parolas pri menso "kiel ideo de la korpo" ( A.Damasio ) kaj ... "pli vasta ol la cerbo" ( S.Rose ), la rezulto de la enkarniĝo de dialektiko de la biologia kaj la socia kiu disvolviĝis en la kurso de procezoj – filogenetikaj kaj ontogenetikaj – ankoraŭ malproksime de esti plene komprenitaj.
Do ni petas la atenton de legantoj/aŭskultantoj aparte pri du demandoj:
Ĉu la pedagogiaj sciencoj vere devos esti anstataŭitaj de psikiatrio, psikologio kaj psikanalizo?
Ĉu la psikiatro kaj la psikologo estas senespere destinitaj fariĝi "la instruistoj de instruistoj"?
Ermanno Tarracchini diplomiĝis pri biologiaj sciencoj kaj specialiĝis pri subteno de "malkapabloj", li estis profesoro pri bio- pedagogiaj strategioj por inkludo ĉe la Universitato de Modeno kaj Reggio Emilia por respondi al la edukaj kaj lernaj rajtoj-bezonoj de ĉiuj kiel alternativo de la perspektivo de perturboj. Li instruis sciencajn fakojn en mezlernejo. Li estas inter la antaŭuloj de neŭropedagogio kiel alianco inter neŭrologio kaj pedagogio. Li trejniĝis pri mensa agadpedagogio en Parizo kun A. de La Garanderie kaj partoprenis, dum pli ol tridek jaroj, en la Populara Terapia Agado-asembleoj de Antonietta Bernardoni.
Li verkis la sekvajn librojn "Ni reprenu pedagogion" eldonejo Pellegrini 2015 kaj, kune kun Valeria Bocchini, "Neŭropedagogio kaj neŭrodidaktiko, aŭ DSA (Specifikaj Lernado-Malsanoj)?" PM-eldonoj 2020.
Li redaktis kune kun aliaj: "Kiam ĉiuj lernas de ĉiuj", ARAS Edizioni 2013. Li kunlaboras kun fakaj revuoj kaj publikigis multajn eseojn, en kolektivaj volumoj ankaŭ je internacia nivelo. Nur por nomi kelkajn:
"Antropevolua biopedagogio aŭ medikaligo?" eldonita en la aktoj de la konferenco "Novaj Tendencoj en Scienca kaj Teknologia Edukado, CLUEB 2009 Universitato de Modena kaj Reggio E. Italio.
"ADHD, Falsa Malsano sed Reala Interkonsento!" - Por antropoevolucia neŭropedagogio de atento kaj movo” (en “Quale educazione”, 2011, n-ro 77 Red. Pellegrini)
“Specialaj edukaj bezonoj. Lernejo kaj socio inter kuracado kaj psikologiigo: ni reprenu Pedagogion" (en Quali Educazione, 2014, n ° 82, Red. Pellegrini)
“Pedagogio en la teritorio” (en Quali Educazione, 2015, n ° 83 Red. Pellegrini)
Kun Valeria Bocchini li publikigis en http://www.laletteraturaenoi.it "Preter la BES (Specialaj Edukaj Bezonoj) - Edukaj sciencoj kaj la komuna bono" kaj "La homaj bezonoj por kresko kaj lernado ne estas specialaj"
Li okazigas multajn konferencojn en la eduka-pedagogia, neŭroscienca kaj didaktika kampoj.
Li estas membro de diversaj teknik-sciencaj komitatoj de lokaj kaj landaj asocioj. Li estas kunordiganto de la Teknika-Scienca Komisiono de la APEI-Asocio de Itala Pedagogistoj Edukistoj.
Li okupiĝas pri intensa informa agado por malpsikologiigi kaj malmedikaligi kognajn kaj kresk-procezojn en ĉiuj etapoj de la vivo. La fokuso de lia esplorado temigas la etimologi-epistemologian kritikon de la "sciencoj" de la psiko kaj sur la alternativaj neŭropedagogiaj proponoj rezultiĝantaj el la esplorado de du virinoj sciencistoj, kiel Maria Montessori kaj Antonietta Bernardoni, la veraj antaŭuloj de la neŭropedagogio .