Geologio estas la scienco, kiu studas la planedon Tero, precipe ĝian solidan parton, ĉefe la terkruston, la materion, kiu ĝin konsistigas, ĝiajn formadprocezojn kaj ĝian evoluon ekde ĝia origino ĝis la nuntempo. Pere de Geologio la socio havas aliron al diversaj energiaj kaj naturaj rimedoj, kiel nafto kaj metaloj, sed ankaŭ kalko, kvarco, fosforo, nitrogeno, sulfuro, kloro kaj aliaj. Ankaŭ de ekonomia intereso estas la studado de la subteraj akvaj sistemoj (hidrogeologio) kaj de la grundo (pedologio), ĉefe por agrikulturo. Aldone, Geologio helpas en la sekura konstruo de domoj kaj urboj (geotekniko), en la prevento de damaĝoj pro naturaj katastrofoj kaj en la konservado de naturmedioj. Per tiu prezento la publiko komprenos la aplikon de Geologio en diversaj kampoj de la socio kaj ankaŭ la strukturon de la planedo Tero, ĝian aĝon kaj ĝian historion tra la lenso de la teorio de platotektoniko, laŭ kiu la rigida litosfero, formita de la krusto kaj de la supra mantelo, estas fragmentigita en plurajn tektonajn platojn, kiuj moviĝas super la plasta astenosfero. Estos prezentitaj nocioj pri la tri tipoj de rokoj (magmaj, sendimentaj kaj metamorfaj) kaj la diversaj fakoj, kiuj konsistigas la geologian sciencon, kiel kristalografio, mineralogio, sedimentologio, magmaj kaj metamorfaj petrologioj, paleontologio, struktura geologio, tektoniko, geokemio, astrogeologio kaj aliaj. Fine la ĉeestantoj konatiĝos kun la publikigo de geologia literaturo en Esperanto. Estos prezentitaj ĉefe la pioniraj verkoj La bela subtera mondo: libro pri grotoj (Leander Tell, 1959) kaj El la polvo de la tero: enkonduko en la grundosciencon (William F. Rolt, 1967); la revuo Geologio Internacia (ISAE, unua volumo aperinta en 1968); kaj la referencaj verkoj Ĉu vi konas la teron? (Endre Dudich, 1983, publikigita de UEA) kaj Geologia vortaro (Red. de Tom Arbo Høeg, 1989, publikigita de la Universitato de Oslo).